( 1 ) هر چه انسان به خدا نزديكتر شود نيازمندى او به معارف جديد متناسب با موقعيت قرب جديدش بيشتر مىشود و به صفا ، پاكى ، تبلور احساسات ، عواطف و واكنشها و بلكه تمام وجودش مطابق وضعيت جديد نياز دو چندان دارد . اين وضعى است كه اصالت و واقعيت خود را دارد و با اين مقوله كه اين عملى است كه هر كه بداند سودى نمىبرد و هر كه نداند ، زيانى نمىبيند ، هيچ گونه تناسبى ندارد . اگر امام صادق عليه السّلام از فرو رفتن در چنين مسأله‌اى سرباززند و آنگاه كه دربارهء اين موضوع از او پرسيدند ، پاسخ دهد ، آيا صحيح است كه ما از مسأله‌اى كه امام صادق عليه السّلام بدون اضطرار بدان پاسخ داد ، شانه خالى كنيم . در حالى كه امام صادق عليه السّلام الگو و مقتداى ماست ؟ ! ( 2 ) بنابراين محتاج شناخت منزلت و كرامت فاطمه نزد خداوند و ميزان فضيلت او بر ساير خلايق هستيم و بايد بدانيم كه او سرور زنان جهان از اولين تا آخرين است و از مريم عليها السّلام و از همه زنان ديگر افضل است ، اگر چه مريم عليها السّلام سرور زنان عصر خويش بود . ما به اين شناخت نيازمنديم . زيرا ارتباط ما را با فاطمه عليها السّلام عمق و ژرفاى بيشترى مىدهد و او را وارد دلهاى ما مىكند و او را با روح ، عواطف و احساسات ما در هم مىآميزد تا سنخيت ما با آنچه مىگويد و انجام مىدهد افزون شود ، و تا آنچه او حس مىكند ، حس كنيم و هر كس و هر چه را او دوست دارد ، دوست بداريم ، و هر كس و هر چه را او دشمن مىدارد ، دشمن بداريم و آنچه او را اندوهگين مىكند ، ما را اندوهگين نمايد ، و هر آنچه او را شادمان مىسازد ، ما را مسرور نمايد . اين به خلوص ، پاكى و صفاى روح و روان ما مىافزايد و از آنجا شناخت ما را از ستمگران و متجاوزان به حريم او فزونى مىدهد و به ما مىنماياند كه چه اندازه ظلم و ستم در حق او روا داشتند و چه اندازه اين كارشان زشت و قبيح بود .